— Shoukath Sahajotsu —

ഏത് ആഘോഷവും ഒരു ഉണർത്തലാണ്. ആലസ്യം ബാധിച്ച ബോധത്തെ ചൈതന്യത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തുന്ന മഹനീയതയാണത്. ഓണവും അങ്ങനെ തന്നെ.

പൂക്കളവും പാട്ടും സദ്യയുമൊക്കെയായി നാം ഓണത്തെ വരവേല്ക്കുമ്പോൾ പാടുന്ന ചില വരികളുണ്ട്. മാവേലി നാടുവാണീടും കാലം മാനുഷരെല്ലാരുമൊന്നുപോലെ…

കേൾക്കുമ്പോൾ അതീവ ഹൃദ്യവും നന്മ നിറഞ്ഞതുമായ ആ സങ്കല്പത്തെ ഇന്നിനോട് ചേർത്തുവെച്ച് വായിക്കുമ്പോൾ ആഘോഷങ്ങളിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്ന ബോധത്തിന് അത് തെളിച്ചമാകേണ്ടതാണ്.

വേദിപ്പിച്ചു തരുന്നതാണ് വേദം. വേദന എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണത്രെ വേദമുണ്ടായത്. എല്ലാ സംവേദനങ്ങളും വേദനയാണ്. അറിവും അങ്ങനെ തന്നെ.

നാം ചിലയിടത്ത് വേദനിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എങ്കിലേ നമ്മിൽ വെളിച്ചമുണ്ടാകൂ. മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് അത്രമാത്രം അകന്നു പോകുന്ന ഇക്കാലത്ത് ഓണം ഒരു ആഘോഷം പോലെ വേദന കൂടി ആകേണ്ടതുണ്ട്. എങ്കിലേ വേദം ഹൃദയത്തിൽ വിടരുകയുള്ളൂ. അല്ലാതെ പുതുവസ്ത്രമണിഞ്ഞ് പായസം കൂട്ടി സാപ്പിട്ട് അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടതല്ല അത്.

വർത്തമാന യാഥാർത്ഥ്യത്തെ കൺ തുറന്നു കാണാനും തിരുത്തേണ്ടതിനെ തിരുത്താനും പ്രതിജ്ഞാബദ്ധമാകുന്നിടത്താണ് ആഘോഷങ്ങൾ അറിവായി മാറുന്നത്.

മനുഷ്യൻ ജാതിയുടെയും മതത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രത്തിന്റെയുമൊക്കെ പേരിൽ തമ്മിൽ തല്ലി ഇല്ലാതാകാൻ കച്ചകെട്ടി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്ന കാലത്ത് ഓണം മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന ആ വലിയ ദർശനത്തിലേക്ക് നാം ഉണർന്നു ചെല്ലേണ്ടതുണ്ട്.

”ഒന്നായ മാനവർക്കൊറ്റ നീതി
ഈ മണ്ണു നമ്മുടെ ആകെ ഭൂമി
ഒന്നായ് പണിയെടുത്തുണ്ണണം നാം
എല്ലാരുമെല്ലാർക്കുമോമനകൾ ” എന്ന് ഗുരു നിത്യ എഴുതിയ വരികളാണ് ഉള്ളിൽ നിറയുന്നത്.

അതെ. ഓണം ഒരു ആഘോഷത്തിൽ ഒടുങ്ങരുത്. അത് ഒരുമയിലേക്കുള്ള ചവിട്ടുപടിയാകണം. ഹൃദയത്തിലേക്കുള്ള നീർച്ചാലാകണം. അവഗണിച്ചതിനെ പരിഗണിക്കാനുള്ള ഹൃദയവിശാലതയാകണം. അപ്പോഴേ നാം ഓണത്തെ അനുഭവിക്കുന്നുള്ളൂ.

0 Comments

Use social login to comment

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Subscribe to our newsletter

jwalanam-mal-logo

About us | FAQ | Terms of use | Contact us

Copyright 2019. All Rights Reserved.| Designed & Developed by Midnay

Forgot your details?

Create Account