അമ്മൂ…

നമുക്കൊരിക്കൽ ഈ കടൽത്തീരത്തുവരണം. അന്നുനിന്നെയെൻ തോളോട് ചേർത്തുനിർത്തും ഞാൻ…

സന്ധ്യയിൽ ചോന്നുതുടിച്ച ഈ ആകാശംപോൽ ചോന്നനിൻ കവിളിണകളിലും സിന്ദൂരക്കുറിയണിയിച്ച ആ നെറ്റിയിലും മാഷ് തലോടും…

ഒരുകുഞ്ഞിന്റെയെന്നപോൽ നിന്റെ കൈത്തലമമർത്തി പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാകും ഞാനപ്പോൾ…

അവാച്യമാം ഈ സ്‌നേഹത്തിൻ തലങ്ങളിന്നും നീ വായിച്ചെടുത്തിട്ടില്ലെങ്കിലും മാഷിനറിയാം… നീയെനിക്ക് കാമുകിയാണ്, ഭാര്യയാണ്, എനിക്കെന്നമ്മയാണ്, എന്റെ മകളുമാണ്…

രാവണയും വരെ നിന്നെ നെഞ്ചോടുചേർത്തു ഞാൻ ഈ തീരത്തിരിക്കും. ഒടുവിൽ പിരിയാനൊരുങ്ങും അസ്‌തമയസൂര്യനുവിടയേകി നാം തീരത്തിനോട് വിടപറയും…

ഇരുട്ടുകനച്ചുനിൽക്കുമീതെരുവിലൂടെ വഴിവിളക്കിൻ വെളിച്ചത്തിൽ നാം കൈകോർത്തു നടക്കുമ്പോൾ രാവുകൊതിക്കുമായിരിക്കും.. രാത്രിയുടെ നനുത്ത കുളിർകാറ്റിനാൽ നമ്മെയൊരു പുതപ്പിനാലെന്നപോൽ മൂടുവാൻ.. രാക്കിളികൾ  നമ്മോടു കിന്നരിക്കുവാൻ പറന്നുകളിക്കുമായിരിക്കും…

ആകാശത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടിനാം നിൽക്കുമ്പോൾ, എന്റെ അമ്മുവിനെ നോക്കി നക്ഷത്രങ്ങൾ കണ്ണുചിമ്മുന്നുണ്ടാവുമല്ലേ…

മദ്ധ്യരാത്രം വേഗമണഞ്ഞ്, രാത്രിയുടെ ഗൂഢമന്ദസ്‌മിതം രുചിച്ചുനാം വെറുതെ ഉലാത്തുമ്പോൾ, നിന്റെ നെറുകിലൊരു ചുടുമുത്തമേകണമെനിക്ക്…

നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന് ഈ രാവ് സാക്ഷിയാകണം…

ഒടുവിൽ നാം ഈ നിലാമഞ്ഞിൻ പുകച്ചുരുളുകളിൽ സ്വയമലിഞ്ഞില്ലാതാവും…

1 Comment
  1. Meeraachuthan 4 years ago

    നന്നായിട്ടുണ്ട്

Use social login to comment

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

jwalanam-mal-logo

About us | FAQ | Terms of use | Contact us

Copyright 2022. All Rights Reserved.| Designed & Developed by Midnay

Forgot your details?

Create Account