അഛനെന്റെ കൈപിടിച്ചാദ്യമായ്
അക്ഷരങ്ങൾ മണലിൽ കുറിക്കവേ
അമ്മ പതിയെ നീക്കിവെച്ചീടുന്നു
നിലവിളക്കിൽ വെളുത്ത കതിരുകൾ.

മുറ്റമെങ്ങും തണൽ വിരിച്ചീടുന്ന
നാട്ടുമാവിന്റെ ചോട്ടിലായ് ഞങ്ങൾ
ഒട്ടു നേരമായ് കാത്തുനിന്നീടുന്നു
അക്ഷരങ്ങൾ എഴുതിത്തുടങ്ങുവാൻ.

ആരുമില്ലല്ലോ! നമ്മൾ മാത്രമായ്
ഈ ചടങ്ങൊന്നു ധന്യമാക്കീടുവാൻ
അമ്മ പൊഴിച്ചൊരു കണ്ണുനീർ തുള്ളിയെ
കുഞ്ഞു വിരലിനാൽ മെല്ലെ തുടച്ചു ഞാൻ.

എന്തിനേറെ ആളുകൾ ചുറ്റിലും!
അഛനോതുന്നു സാന്ത്വന വാക്കുകൾ
പൊൻപ്രഭാതമേകുന്ന കിരണങ്ങൾ
മണ്ണിലായ് കളങ്ങൾ എഴുതവേ.

കാണൂ നീ ചിത്രശലഭത്തെ, അണ്ണാനെ
കൂരിയാറ്റയെ, കുഞ്ഞു പുൽച്ചാടിയെ
മാറി വരുന്ന വെയിലിലും മഴയിലും
പാട്ടു പാടി വന്നെത്തുന്നതെന്നലും.

പൂത്തു നിൽക്കുന്ന മുല്ലയും പിച്ചിയും
ചെമ്പരുത്തിയും തെച്ചിയും തുമ്പയും
നോക്കു നീ കുഞ്ഞു കണ്ണിലായ് കാണുന്ന
കൗതുകമല്ലോ അറിവിന്റെ ജാലകം.

ജീവകമായ് ഞാനിവൾക്കേകുന്നു
ഉൾക്കരുത്തും ഇഛാശക്‌തിയും
നൽക്കുവാൻ നിന്നിലാവോളമുണ്ടല്ലോ
സ്‌നേഹ സാന്ത്വന കാരുണ്യ മന്ത്രവും.

അത്ര മാത്രമേ നാമിവൾക്കേകേണ്ടൂ
അത്ര മാത്രമേ ഇവളിൽ നിന്നുയരേണ്ടൂ
ജീവിതമെന്ന പോരാട്ട വീഥിയിൽ
കാലിടാറാതെ പിടിച്ചു നിന്നീടുവാൻ.

0 Comments

Use social login to comment

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Subscribe to our newsletter

jwalanam-mal-logo

About us | FAQ | Terms of use | Contact us

Copyright 2019. All Rights Reserved.| Designed & Developed by Midnay

Forgot your details?

Create Account