– അരുണ ഇ –

അഴിക്കുന്തോറും മുറുകുന്നൊരു കുരുക്കാണ് ലോകത്തിനു മുമ്പിൽ അഭയാർത്ഥിത്വം. ഒരു മിനുറ്റിൽ ഏകദേശം 20 പുതിയ അഭയാർത്ഥികൾ സൃഷ്‌ടിക്കപെടുന്നുണ്ടെന്നു UNHCR (United Nations High Commision for Refugees)- യുടെ കണക്കുകൾ പറയുന്നു. മനുഷ്യർ സ്വന്തം നാടുപേക്ഷിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാവുകയും അതുവരെ സ്വന്തമായിരുന്നതെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്‌ കൂട്ടമായും ചിലപ്പോളൊക്കെ ഒറ്റയ്ക്കും അക്കരപ്പച്ച തേടി പാലായനo നടത്തുന്നു. കാലാവസ്ഥയും യുദ്ധവും ആഭ്യന്തര സംഘട്ടനങ്ങളും രാഷ്‌ട്രീയ അസ്ഥിരതയും പലപ്പോഴും ഇതിനു കാരണമാകാറുണ്ട്. ഇപ്പോളിതാ മ്യാൻമാറിലെ റാഖിനെയിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന നിലവിളി ലോകത്തെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇവിടെ വംശീയ വിദ്വേഷത്തിൻറെ വിത്തുകൾ അതിവേഗം മുളച്ചുപൊന്തി വൻമരങ്ങളായിരിക്കുന്നു. റോഹിൻഗ്യകൾ സ്വന്തം മണ്ണിൽ അഭയാർത്ഥികളായിരിക്കുന്നു. അവരുടെ വീടുകൾ അഗ്നിക്കിരയാക്കപ്പെടുന്നു. സ്‌ത്രീകൾ കൂട്ട മാനഭംഗത്തിന് ഇരയാക്കപ്പെടുന്നു. കൈയും കാലുമറ്റ കുഞ്ഞുങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി കിടക്കുന്നു. നരഹത്യയുടെ പര്യായമായി മാറിയ മ്യാൻമാറിന്റെ സായുധ രാഷ്‌ട്രീയം ഒരുക്കുന്ന നിത്യ കാഴ്ച്ചകൾ അതിദയനീയമാണ്. ഈ ദുരിത കയത്തിൽ നിന്നും കുറഞ്ഞത് ജീവനെങ്കിലും നിലനിർത്താൻ റോഹിൻഗ്യകൾ അയൽ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് ഓടുന്നു, പക്ഷെ അതിർത്തിയിലും ഇവരെ നേരിടാൻ ബോംബും വെടിയുണ്ടകളുമായി പട്ടാളം സദാ തയ്യാറാണെന്ന് വാർത്തകൾ പറയുന്നു. ചരിത്ര താളുകളിൽ എന്നും വിഹ്വലതകളുടെയും നെടുവീർപ്പുകളുടെയും കഥകൾ എഴുതിച്ചേർത്ത അഭയാർത്ഥി സമൂഹം, പക്ഷെ ഇവിടെ അവരെ നേരിടുന്നത് സമാധാനത്തിന്റെ ദൂതരായ ബുദ്ധമത വിശ്വാസികൾ ഉതിർക്കുന്ന വംശീയ വിദ്വേഷത്തിന്റെ വെടിയുണ്ടകളാണ്. വംശവെറിയുടെ തീനാളങ്ങളിൽ നിന്നും ഒളിക്കുവാൻ വേണ്ടി ചിതറിയോടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന റോഹിൻഗ്യകൾ നാളെയും ചോരവറ്റാത്ത മുറിവായി രേഖപ്പെടുത്തും.

ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടം

നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുണ്ട് റാഖിനെയിലെ റോഹിൻഗ്യകൾക്ക്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന്റെ അവശേഷിപ്പു കൂടിയാണ് ഇന്നീ നടക്കുന്ന കൂട്ടക്കുരുതി. പണ്ട് ബംഗ്ലാദേശിൽ നിന്നും ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും തൊഴിലാളികളായും അടിമകളായും മ്യാൻമാറിൽ എത്തിപ്പെട്ടവർ. അന്ന് ഈ രാജ്യങ്ങൾ ഇന്ത്യ എന്ന മഹാരാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായതുകൊണ്ട് തന്നെ രാജ്യാന്തര കുടിയേറ്റത്തിന്റെ നിർവചനം ഇതിനു ചേരു മായിരുന്നില്ല. വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം അതിർത്തികൾ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പരസ്‌പരം അങ്കം വെട്ടാനുള്ള പ്രവണതയാണ് ഉണ്ടായത്. അതിർവരമ്പുകൾ ഭേദിച്ച് സഹിഷ്‌ണുത മുന്നോട്ടുപോയില്ലെന്നുള്ളത് മറ്റൊരു ചരിത്രം. റാഖിനെ രാജവാഴ്ച്ചയുടെ തണലിൽ ആയിരുന്നു ബ്രിട്ടന്റെ ആഗമനത്തിനു മുൻപ്. എന്നാൽ ബ്രിട്ടന്റെ വിടുതലിന് ശേഷം റാഖിനെയെ പൂർവ്വ പാക്കിസ്ഥാനുമായി (ഇന്നത്തെ ബംഗ്ലാദേശ്) ചേർക്കണമെന്ന് രോഹിൻഗ്യകൾ ആഗ്രഹിക്കുകയും അതിനായി മുഹമ്മദലിജിന്നയെ സമീപിക്കയും ചെയ്‌തു. മ്യാൻമാറിന്റെ ആഭ്യന്തര കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാനുള്ള വിമുഖത കാരണം അദ്ദേഹം റോഹിൻഗ്യകളുടെ ആവശ്യം തിരസ്‌കരിക്കുകയാണുണ്ടായത്. അന്ന് ശാശ്വതമായി പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന പ്രശ്‌നം കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ ഏറെ സങ്കീർണമായി. മുസ്‌ലിം രാഷ്‌ട്രീയമായി പിറവിയെടുത്ത ബംഗ്ലാദേശിനോട് ചേർന്നാൽ തങ്ങളുടെ വംശീയ പാരമ്പര്യം സുരക്ഷിക്കപ്പെടും എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച രോഹിൻഗ്യകൾക്ക് ജിന്നയുടെ നിലപാട് ഒരു തിരിച്ചടിയായി .

മ്യാൻമാറിന്റെ ഭരണനിർവഹണത്തിൽ വലിയൊരു പ്രാധാന്യമാണ് സായുധസേനയ്ക്കുള്ളത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവരെ മറികടന്നൊരു തീരുമാനം ഭരണകൂടത്തിന് പലപ്പോഴും അസാധ്യമാണ്. 90% ബുദ്ധമതവിശ്വാസികളുള്ള മ്യാൻമാറിൽ മറ്റുവിഭാഗങ്ങൾ ന്യൂനപക്ഷമാണ്. ബുദ്ധമതവിശ്വാസികളാകട്ടെ സായുധസേനയുടെ മറവിൽ നരഹത്യ നടത്താൻ തുനിയുകയും ചെയ്യുന്നു .1982 ലെ മ്യാൻമാർ പൗരത്വനിയമം അനുസരിച്ച് 135 ന്യൂനപക്ഷ വിഭാഗക്കാർക്ക് പൗരത്വത്തിനുള്ള അർഹത നൽകി. അതിൽ റോഹിൻഗ്യകൾ ഉൾപെട്ടില്ല. ബംഗാളികൾ എന്ന വിളിപ്പേര് നൽകി അവർക്ക് അവകാശങ്ങൾ നിഷേധിച്ചു. ഇവരുടെ സംസ്‌കാരം മറ്റുനിവാസികളെ അപേക്ഷിച്ച് ഏറെ വ്യത്യസ്‍തമാണ്. ഭാഷ പോലും മറ്റുള്ളവർക്ക് മനസിലാക്കാൻ പ്രയാസവും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ രോഹിൻഗ്യകൾ ഒറ്റപ്പെട്ടു. പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. കൊള്ളയടിക്കപ്പെട്ടു. 1970 മുതൽ ഇന്നുവരെ ഏകദേശം 10 ലക്ഷത്തിലധികം റോഹിൻഗ്യകൾ മ്യാൻമാറിൽ നിന്നും പലായനം ചെയ്‌തു. സൗദി അറേബ്യ, യു.എ.ഇ., പാക്കിസ്ഥാൻ, ഇന്ത്യ, തായ്‌ലൻഡ്, മലേഷ്യ, ഇൻഡോനേഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിലായി ഇവർ ചിതറിപ്പോയി. റാഖിനെയിൽ ജീവിക്കുന്നവരാകട്ടെ എല്ലാ അവസരങ്ങളും അവകാശങ്ങളും നിഷേധിക്കപ്പെട്ട് അനാഥരായി. വിദ്യാഭ്യാസം ഇവർക്കു വിദൂര സ്വപ്‌നമായി. വോട്ട് ചെയ്യാൻ കഴിയാതായി. തൊഴിലിടങ്ങളിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഭക്ഷണമില്ലാതെ, ശുദ്ധമായ വെള്ളം ലഭിക്കാതെ ഭീതിയോടെ ഒളിച്ചുകഴിയേണ്ടി വരുന്നു. റോഹിൻഗ്യകളോട് സാദൃശ്യം തോന്നിക്കുന്ന ഹിന്ദുക്കളെ പോലും വെറുതെ വിടുന്നില്ല ഇവിടുത്തെ സേനകൾ. അവരിൽ പലരും ബംഗ്ലാദേശിലെ കോക്‌സ് ബസാറിലേക് കിട്ടിയ വസ്‌തുക്കളും ചുമന്നു ഓടിപ്പോയി. റാഖിനെയിലെ റോഹിൻഗ്യ കുഞ്ഞുങ്ങളാകട്ടെ പോഷകാഹാരക്കുറവ് കൊണ്ട് മരണപ്പെടുന്നു. ഏതാണ്ട് 224/1000 ആണവിടുത്തെ ശിശുമരണ നിരക്ക്. മഹാമാരികളിൽ പെട്ട് വലയുമ്പോൾ ആശുപത്രികളും പലപ്പോഴും ഇവരോട് മുഖം തിരിക്കുന്നു. മ്യാൻമാറിൽ ഇപ്പോഴുള്ള 1.3 മില്യൺ രോഹിൻഗ്യകൾ ഇരുട്ടറകളിലേക്കു തള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്നൊരു മോചനം എന്നൊരു സ്വപ്‌നവുമായി അരക്കൻ റോഹിൻഗ്യൻ സാൽവേഷൻ ആർമി (ARSA) എന്ന പേരിൽ ഇവർ സായുധ സേനയ്ക്കെതിരെ സംഘടിക്കപ്പെട്ടു. ARSA യെ ഒരു തീവ്രവാദ സംഘടനയായി മുദ്രകുത്തുകയും റോഹിൻഗ്യകൾ തീവ്രവാദികളായി അവരോധിക്കപെടുകയും ചെയ്‌തു. വീണ്ടും പ്രശ്‌നം സങ്കീർണമായി.

സൂകിയുടെ മൗനം

ഏറെ കാലത്തെ വീട്ട് തടങ്കലിൽ നിന്നും മുക്‌തയായി മ്യാൻമാറിന്റെ ധീരനായിക രാഷ്‌ട്രീയത്തിലേക്ക് ചുവടുറപ്പിച്ചപ്പോൾ രോഹിൻഗ്യകൾ ഏറെ ആശ്വസിച്ചു. മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകളും പ്രവർത്തകരും ഒരുപോലെ സന്തോഷിച്ചു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഓങ് സാങ് സൂചി റോഹിൻഗ്യകൾക്ക് നേരെ കാണിക്കുന്ന ഉദാസീനത പല നേതാക്കളുടെയും നെറ്റി ചുളിപ്പിച്ചു. മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനകളെ ചൊടിപ്പിച്ചു. 1991 ലെ സമാധാന നോബൽ സമ്മാനജേതാവിന്റെ കൺമുൻപിൽ നടന്ന നരഹത്യയെ ദീർഘമായ ഒരു നിശബ്‌ദത കൊണ്ടാണ് സൂചി മൂടിവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്. നാഷണൽ ലീഗ് ഡെമോക്രസി (N L D ) എന്ന സംഘടനയ്ക്ക് ചുക്കാൻ പിടിച്ച സൂകിയുടെ ആദർശങ്ങൾ അധികാര രാഷ്‌ട്രീയത്തിന് വേണ്ടി ബലികഴിച്ചതാണോ?ബംഗ്ലാദേശിലേക്ക് പലായനം ചെയ്‌ത റോഹിൻഗ്യകളെ സുരക്ഷാപരിശോധനയ്ക്ക് ശേഷം തിരികെ കൊണ്ടുവരാമെന്ന് അവർ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും റോഹിൻഗ്യകളുടെ അടിയന്തിരമായതും അടിസ്ഥാനപരവുമായ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റപ്പെടും എന്ന ഉറപ്പ് അവർക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നുള്ളതാണ് യാഥാർഥ്യം. പ്രശ്‍നബാധിത പ്രദേശങ്ങൾ സന്ദർശിക്കാൻ പോലും സന്നദ്ധത കാണിക്കാത്ത മ്യാൻമാറിലെ ചാൻസലർക്ക് അർഹിക്കുന്നതായിരുന്നോ ലോകം അവർക്ക് നൽകിയ ആദരവ് എന്ന് ഒരു കൂട്ടം നേതാക്കന്മാർ ചോദിക്കുന്നു. റോഹിൻഗ്യകളെ ഉൻമൂലനം ചെയ്‌ത്‌ ആ വംശത്തിനെ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള ശ്രമമാണിതെന്നുള്ള (Ethenic cleansing) ആക്ഷേപം ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉയരുന്നുണ്ട്. മാധ്യമങ്ങൾ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുകയാണെന്നും മ്യാൻമാറിൽ വംശീയ അധിക്ഷേപമോ അരാജകത്വമോ നിലനിൽക്കുന്നില്ലെന്നുമുള്ള നിലപാട് സൂകി നേതൃത്വം കൈകൊള്ളുന്നതെന്തിനാണ്? റോഹിൻഗ്യകളെ പിന്താങ്ങിയാൽ ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന മറ്റു ബർമൻ ജനതയുടെ വോട്ട് ബാങ്ക് താഴെ പോകുമെന്ന് പേടിച്ചിട്ടോ അതോ സായുധസേനയെ ഭയക്കുന്നതുകൊണ്ടോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുതന്നെയാണ്.

ഇന്ത്യയും റോഹിൻഗ്യകളും

ഇന്ത്യയിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യപ്പെട്ട റോഹിൻഗ്യകൾ ഡൽഹിയിലും ബംഗാളിലും കാശ്‌മീരിലും ഒക്കെയായി ഏറെ ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്. 40000 ത്തോളം റോഹിൻഗ്യകൾ നിയമവിരുദ്ധമായി ഇന്ത്യയിൽ താമസിക്കുന്നു എന്നാണ് കണക്കുകൾ കാണിക്കുന്നത്. 14000 ത്തോളം പേർക്ക് UNHCR (United Nations High Commision for Refugees) ന്റെ തിരിച്ചറിയൽ കാർഡുണ്ട്. ഇതില്ലാത്തവരെയും തിരിച്ചയക്കണമെന്ന് ഗവൺമെൻറ് പറയുമ്പോൾ സുപ്രീം കോടതി പാടില്ലെന്നാണ് അറിയിച്ചത്. എന്നാൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് റോഹിൻഗ്യകളെ തിരിച്ചയക്കണം എന്ന നിലപാടിൽ ഉറച്ചു നില്ക്കാൻ സാധിക്കുന്നതിന് മറ്റ് കാരണങ്ങൾ കൂടി ഉണ്ട് .

1951 ൽ ആണ് അഭയാർത്ഥികൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഉടമ്പടി UNHCR ന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ലോകത്തിനു മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.1967 ൽ ഔദ്യോഗിക രേഖയും (Protocol ) കൊണ്ടുവന്നു. ഇവ രണ്ടും ഇന്ത്യ ഒപ്പിട്ടില്ല. 1951 ലെ റെഫ്യൂജി കൺവെൻഷൻ ആർട്ടിക്കിൾ 3 പ്രകാരം ഒരു രാജ്യത്തിലെ അരക്ഷിതാവസ്ഥ മൂലം മറ്റൊരു രാജ്യത്തിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന അഭയാർത്ഥികളെ മാതൃരാജ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചയച്ച് അവരുടെ ജീവിതം വീണ്ടും ദുസ്സഹമാക്കുന്നത് പാടില്ല. ഇന്ത്യ ഈ കൺവെൻഷന്റെ ഭാഗമാകാത്തത് കാരണം ഇന്ത്യയുടെ ഈ തീരുമാനത്തെ പൂർണമായും എതിർക്കാൻ ലോകരാജ്യങ്ങൾക്കും കഴിയില്ല. തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിൽ ഏറെ അസ്ഥിരത ഉണ്ടാക്കിയ റോഹിൻഗ്യ പ്രശ്‌നത്തിൽ ഇന്ത്യയുടെ നിലപാട് എന്താണിങ്ങനെ?

ARSA ഭീകരത സൃഷ്ടിക്കുന്നെന്ന് ഇന്ത്യ പ്രത്യക്ഷമായിത്തന്നെ അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയുടെ സംസ്ക്കാര പൈതൃകം നിരാലംബരോട് എന്നും സഹാനുഭൂതി കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജൂതരും നേപ്പാളിലെ ഭൂട്ടാനികളും അഫ്‌ഗാനികളും പാകിസ്ഥാനികളും ഇന്ത്യയിൽ അഭയം തേടി വന്നിട്ടുണ്ട്. ദലൈലാമയും ഒരു ചരിത്രമാണല്ലോ! “അതിഥി ദേവോ ഭവ” – അതിഥി ദൈവത്തെ പോലെയാകുന്നു എന്ന തത്വമാണ് ഇന്ത്യ എക്കാലവും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചത്. എന്നാൽ ഇവിടെ മ്യാൻമാറിന്റെ ആഭ്യന്തര കാര്യത്തിൽ കർക്കശ്യമേറിയ അഭിപ്രായം ഇന്ത്യ പറയുന്നില്ല. ആ തീരുമാനം പക്ഷെ, പൂർണ്ണമായും നയതന്ത്ര ചതുര വടിവുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്നുള്ളതാണ്. ഏറ്റവും വലിയ സാമ്പത്തികശക്‌തിയായി മാറാനുള്ള ചൈനയുടെ മുന്നേറ്റത്തിന് ഒരു നിയന്ത്രണം എന്ന നിലയിൽ ഇന്ത്യ മ്യാൻമാർ ഭരണകൂടവുമായിട്ടുള്ള ഏറ്റവും നല്ല സൗഹൃദമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യ മ്യാൻമാറിനെ പിന്താങ്ങാത്ത പക്ഷം അവിടെ ചൈനയുടെ തന്ത്രപരമായ ഇടപെടലുകൾ ഉണ്ടാകുമെന്നു ഇന്ത്യ ഭയക്കുന്നു. റോഹിൻഗ്യാഭയാർത്ഥികൾക്കുള്ള വിഭവ സമാഹരണത്തിലും ഇന്ത്യ ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വരാം. ഇവർ ആഭ്യന്തര സുരക്ഷയ്ക്കു ഭീഷണിയാകും എന്നും ഇന്ത്യ കരുതുന്നു. പകുതിയിലേറെയും പട്ടിണിപ്പാവങ്ങൾ ഉള്ള ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഇനിയും അഭയാർത്ഥികളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ തക്ക പ്രാപ്‌തി ഉണ്ടോ എന്നതാണ് സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധരും ചൂഴ്ന്നു നോക്കുന്നത്. കൂടാതെ ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തു അഭയാർത്ഥികൾക്കായി ഒരു നിയമവും ഉടലെടുത്തിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്ത്യൻ പൗരത്വം ഇല്ലാതെ നിയമവിരുദ്ധമായി താമസിക്കുന്നത് കുറ്റകരമായി തന്നെ ആണ് കാണുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും UNHCR ന്റെ അഭയാർത്ഥി തിരിച്ചറിയൽ കാർഡ് ഇല്ലാത്തവരെ തിരിച്ചയക്കണം എന്ന നിലപാടിനോട് UN എതിർപ്പ് രേഖപെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

എന്താണ് പ്രതിവിധി ?

അഭയാർത്ഥികൾ ശത്രുക്കളാകുന്നതിന്റെ മൂലകാരണം ആഭ്യന്തര സുരക്ഷയുടെ മേലുള്ള ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഭയവും പിന്നീട് ഉണ്ടാകുന്ന വിഭവശോഷണവുമാണ്. അമേരിക്ക മെക്‌സിക്കൻ അതിർത്തിയിൽ പൊക്കാനിരിക്കുന്ന വമ്പൻ മതിലിന്റെ നിർമ്മാണത്തെ സാധൂകരിച്ച് ട്രംപ് ആഞ്ഞടിച്ചത്തിന്റെ അങ്കലാപ്പ് ഇപ്പോളും മാറിയിട്ടില്ല. അപ്പോൾ പ്രശ്‌നം ഒരു വികസ്വര രാജ്യത്തിലേക്കാണ് വ്യാപിക്കുന്നതെങ്കിൽ പറയുകയും വേണ്ട. ഇവയ്ക്കുള്ള പ്രതിവിധിയായി മികച്ച രീതിയിലുള്ള സഹവർത്തിത്വവും സഹകരണവും അനുഭാവപൂർണമായ സമീപനങ്ങളും ലോകരാജ്യങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളേണ്ടതുണ്ട്. മ്യാൻമാർ ഉൾകൊള്ളുന്ന ASEAN (Association Of South East Asian Nations)ഉം IOC (Indian Ocean Cooperation)ഉം ഇത്തരം ചർച്ചകൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകാൻ മുന്നോട്ടു വരണം. പ്രശ്‌നത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണത തുറന്നുകാട്ടാനും മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തനങ്ങളെ കൂടുതൽ ഊർജ്വസ്വലമാക്കാനും മാധ്യമങ്ങൾക്കുള്ള സാധ്യതകളും വളരെയാണ്. സമാധാനപരമായ ഇടപെടലുകളിൽ കുറഞ്ഞതൊന്നിനും ഇവിടത്തെ അസ്വസ്ഥതകൾക്ക് മാറ്റം വരുത്താനുള്ള കെൽപുണ്ടാകണമെന്നില്ല. മ്യാൻമാർ ഭരണകൂടം ഇപ്പോളെടുക്കുന്ന മനുഷ്യത്വ രഹിതമായ സമീപനം പ്രദേശിക പരിഹാരത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേരുന്നതിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായി ഒരു അനിശ്ചിതത്വത്തിലേക്ക് മാത്രമാണ് വഴിതെളിക്കുക. അത് ARSA യെ IS പോലുള്ള മറ്റു ഭീകര സംഘടനകളുടെ ഉറ്റ സുഹൃത്താകാൻ ഉതകുന്ന രീതിയിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ വലിയ പൊട്ടിത്തെറികളിലേക്കു പോകുന്നത് കണ്ടുനിൽക്കേണ്ടിവരും. അതുകൊണ്ടു തന്നെ പ്രതിസന്ധികൾ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ ത്വരിതപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. വളർന്നു വരുന്ന ആഗോള സാമ്പത്തിക ശക്‌തിയായ ഇന്ത്യയ്ക്കും നീതിയുക്‌തമായതും അനുയോജ്യമായതും ആയ ഇടപെടലുകൾ നടത്താവുന്നതാണ്. അവയ്ക്ക് മ്യാൻമാറിൽ സമാധന അന്തരീക്ഷം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ അത് ഇന്ത്യയെ അങ്ങേയറ്റം മഹനീയമാക്കും.

7 Comments
  1. Babu Raj 3 months ago

    നല്ല കുറിപ്പ്… വിഷയത്തെ കുറിച്ച് വിശദമായി എഴുതിയതിനോടൊപ്പം പ്രതിവിധിക്കുള്ള നിർദേശവും കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.. അഭിനന്ദനങ്ങൾ

  2. Anil 3 months ago

    Great note.

  3. Kamal Razak 3 months ago

    It is a heart rending account of suffering and destitution of a people who are treated with hostility by their own people and some of the neighbouring countries. They should be enabled to have possession of their homes and land and action should be initiated at the borders and at the UN to resettle them safely in their country.

  4. Ramesh 3 months ago

    ….ഇന്ത്യയെ അങ്ങേയറ്റം മഹനീയമാക്കും.

    വളരെ നന്നായി എഴുതി..

  5. ARUNA 2 months ago

    thank you

Use social login to comment

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

CONTACT US

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Sending

Subscribe to our newsletter

jwalanam-mal-logo

+91 89040 40082

About us | FAQ | Terms of use | Contact us

Copyright 2017. All Rights Reserved.

Forgot your details?

Create Account